سخنی با رؤسای آموزش و پرورش
سخنی با رؤسای آموزش و پرورش
در ارتباط با کارشناسی ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات
همه روزه ، شاهد صدور بخشنامه ها و نامه های مختلف از طرف شما رؤسای محترم هستیم. آیا تا به حال اندیشیده اید که این نامه ها و بخشنامه ها را چگونه امضــــا می کنید؟ برای برخی از آن ها ، ساعت ها وقت می گذارید ، جلسه تشکیــــــــل می دهید و مشورت می کنید تا نهایتاٌ آن را امضا می کنید. برخی از آن ها مربوط به تعیین زمان و مکان فلان آزمون است ، آن ها هم معمولاٌ مشکلی ندارند. برخی دیگر نیز اطلاعیه های تعاونی مسکن و مصرف و ... است. برخی نیز مربوط به ارائه ی راهکـــــارهای گروه های آموزشی است ، این ها را هم معمولاٌ راحت امضا می کنید.
آیا تا به حال درباره ی نامه هایی که از کارشناسی ارزیابی عملکرد و پاسخگویی به شکایات به دست شما می رسد ، فکر کرده اید؟ این نامه ها را برای امضا به خدمت شما می آورند و مسؤولیت نهایی آن ها به عهده ی شماست. آیا این نامه ها را هم به سادگی امضا می کنید یا درباره ی آن ها تأمل می کنید؟ البته شاید عادت کرده اید که دائم امضا کنید ، اما باید بدانید که این نامه ها ، معمولاٌ در مقام قضاوت درباره ی اشخاص برآمده اند ؛ شخصی را متهم می کنند و شخص دیگری را تبرئه می نمایند. آیا به کارشناسان و کارمندان تحت امر خود اطمینان دارید؟ آیا مطمئن هستید که حق را ناحق نکرده اند؟ آیا یقین دارید که به قول وزیر محترم آموزش و پرورش ، مظلوم کشی نشده است؟ آیا در اداره و سازمان شما روابط حکمفرماست یا ضوابط؟ آیا در اداره و سازمان شما فساد اداری وجود ندارد؟ آیا شما از کارمندان خود ، انتظار جانبداری و طرفداری دارید؟ آیا آن زمان که به نفع یا ضرر کسی ، امضا می کنید ، حقیقت برای شما به اثبات رسیده است یا برای شما فرق نمی کند؟ یا این که شما هم از خیلی چیزها در سازمان و اداره ی خود خبر دارید اما به خاطر محافظه کاری چیزی نمی گویید؟ شاید مصلحت سازمان و اداره بر این است که همیشه اداره و سازمان ، برنده باشد و دیگران بازنده!
گرچه قرآن فریاد ((ولاتلبسوا الحق بالباطل و تکتموا الحق و أنتم تعلمون)) را سر می دهد و می گوید: ((حق را با باطل نیامـــــــــیزید و حق را پنهان نکنید ، در حالی که می دانید.)) ،آیا باز هم نسبت به این امور بی تفاوت هستید؟ احتمالاٌ این گفته ی حضرت علی (ع) را شنیده اید که به شریح قاضی گفت: ((ای شریح! تو در جایگاهی نشسته ای که یا جایگاه پیامبر است ، یا جانشین پیامبر ، یا یک بدبخت.)) گر چه شما این نامه ها را قضایی نمی دانید ، اما به هر حال درباره ی رفتار کارکنان ، قضاوت کرده اید. به امید آن که رؤسای آموزش و پرورش به این موضوع بیشتر فکر کنند.
علیرضا میزانیان