محمد رسول الله

تعاونی مصرف فرهنگیان

تعاونی مصرف فرهنگیان

     پس از گذشت بیست و چند سال عضویّت در فروشگاه تعاونی مصرف فرهنگیان ، تصمیم گرفتم که سهام خودم را از تعاونی پس بگیرم و عضویتم را لغو کنم. گرچه تعاونی ها موظّف هستند که سود سالانه ی سهام اعضای خود را محاسبه و به آنان پرداخت کنند ، امّا از آنجا که تاکنون چنین رفتارهای انسان پسندانه و خیرخواهانه ای از تعاونی ما مشاهده نشده است ، از خیر دریافت سود بیست و چند ساله گذشتم و به دریافت اصل سهام و سرمایه بسنده کردم. مدارک لازم را برداشتم و به تعاونی مصرف مراجعه کردم. مسؤول تعاونی ، دفتر حساب و کتاب تعاونی را باز کرد و اسمم را پیدا کرد و گفت: « فقط یک سوم اصل سهام در حساب شما وجود دارد. » با تعجّب پرسیدم: « چرا؟! » سپس اسم خودش را در دفتر تعاونی به من نشان داد و گفت: « سهام من هم همین مبلغ است و به عبارتی سهام همه ی اعضا دچار چنین مشکلی شده است. »

    هر چه پیش این مسؤول و آن مسؤول رفـتم ، هیچ فایده ای نداشت و فقط اظهار تأسف می کردند. خلاصه این که به قول حافظ:

از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود            زنهار از این بیابان وین راه بی نهایت

شخصی زده بود توی گوش دو سوم سرمایه ی اعضا و ظاهراً هم پس از دو سه سال هیچ توفیقی برای محکومیتش حاصل نشده است. بسیار متأسّف شدم ، امّا نه به خاطر از دست دادن مبلغی پول ، بلکه به خاطر این که آموزش و پرورش دچار چنین مشکلاتی شده است.

با خودم فکر کردم که اصلاً به آموزش و پرورش چه ربطی دارد که دکّان بقّالی باز کند و هم برای خودش دردسر درست کند و هم برای اعضای تعاونی. رسالت آموزش و پرورش از نام آن مشخّص است و باید بر اساس شرح وظایف خود عمل کند.

سؤالاتی که در این مورد مطرح است عبارتند از:

1 – چرا بر کار تعاونی نظارت جدّی وجود ندارد؟

2 – چرا تعاونی بیلان کار خود را اعلام نمی کند؟

3 – چرا تعاونی سود سالانه ی اعضا را محاسبه و پرداخت نمی کند؟

4 – چرا در تعاونی اختلاس انجام می شود؟

5 – چرا پس از اختلاس با خاطی برخورد نمی شود؟

6 – و چراهای بسیار دیگر

 

علیرضا میزانیان