نگاهی سؤال برانگیزانه

به پست های کارشناسی و بالاتر در آموزش و پرورش

          نیروهای ستادی در ادارات و سازمان های آموزش و پرورش ، از نیروهای مهم آموزش و پرورش هستند و مهارت و تعهد آن ها ، مستقیم یا غیر مستقیم ، اثر خود را در واحد های آموزشی نشان می دهد. مهارت و رفتار برخی از این افراد ، به گونه ای است که چنین تصور می شود که آن ها فقط برای این پست تربیت شده اند و باور می کنیم که در جایگاه اصلی خودشان قرار گرفته اند.

          اما متأسفانه گاهی به افرادی در این پست ها برمی خوریم که میز پستشان برایشان خیلی بزرگ است و در جایگاه خود قرار نگرفته اند. سؤال ها یی که در این ارتباط ، مطرح می شود ، ممکن است از این قبیل باشد:

1 – چه معیارهایی برای انتخاب فرد در پست کارشناسی و بالاتر وجود دارد؟

2 – مهارت هایی که فرد ، قبل از انتخاب پست باید به دست آورده باشد ، چیست؟

3 – چه معیارهایی وجود مهارت ها را در افراد اثبات می کند؟

4 – چند درصد از کارشناسی های موجود ، از قوانین و مقررات پست خود اطلاع کامل دارند؟

5 – در صورت برگزاری آزمون از کارشناسان ، معیار قبولی آنان چه نمره ای است؟

6 – انگیزه های قومی ، نژادی و حزبی تا چه میزان در انتخاب کارشناسان ، مؤثر است؟

7 – میزان رضایت مندی ارباب رجوع در مراجعه به کارشناسی های موجود ، چند درصد است؟

8 – کارشناسی ها برای حل مشکلات خود ، چند درصد از ابزارهای قانونی استفاده می کنند؟

9 – میزان تخلفات آشکار و پنهان این کارشناسی ها چه قدر است؟

10 – آیا تخلفات اداری کارشناسی ها ثبت می شود یا روابط اداری مانع از ثبت تخلفات است؟

این سؤالات و ده ها سؤال دیگر می تواند زمینه ی انجام تحقیقات بزرگ و جدی در    زمینه ی حل مشکلات انتخاب افراد در این پست ها باشد.

به امید روزی که افراد لایق در جایگاه اصلی خود قرار بگیرند.

علیرضا میزانیان