شجاعت در مدیریت آموزشی

       شکّی نیست که بسیاری از مدیران موفق گاهی ناچار می شوند بر خلاف جریان آب حرکت کنند. شنا کردن در چنین جریانی قطعاً دارای مشکلات بسیاری است. اصولاً در پشت هر حرکت ابتکار آمیـز و خلاقیت زایی که منجر به تحوّل می شود ، صفت بسیار ارزشمندی به نام "شجاعت" وجود دارد. شجاعت صفت گران بهایی است که برای همه ی انسان ها ضروری است و برای مدیران ضروری تر. چنانچه یک مدیر به پیشنهاد دیگران و یا با ابتکار خود قصد اجرای طرح بی سابقه و یا کم سابقه ای را داشته باشد ، به احتمال زیاد لازم است برای اجرای آن شجاعتی از خود نشان دهد. بیشتر مدیران آموزشی سعی دارند جهت ابقای خود در پست مدیریت ، خود را فردی مطیع نشان دهند تا موقعیت شغلی خود را از دست ندهند. آنها کمتر خود را درگیر طرح های بزرگ می کنند و به قول معروف برای خوردن یک لیوان آب هم ، اجازه می گیرند. به عبارت دیگر بیشتر مدیران ، اهل خطر کردن نیستند. در حالی که مدیریت ، برای ایجاد تحوّل ، نیازمند خطر کردن است. البته منظور ما انجام تخلف نیست. ممکن است تصوّر شود که اجرای طرح هایی با ریسک بالا ، بر خلاف منافع آموزش و پرورش است ، امّا باید دانست که هدف از اجرای طرح هایی با ریسک بالا توسّط مدیران شجاع ، لزوماً به معنای مخالفت با ادارات آموزش و پرورش و به خطر انداختن منافع اداری آنان نیست. به هر حال مردان بزرگی که در طول تاریخ ، کارهای بزرگی انجام داده اند ، در همه ی مراحل زندگی موفّق نبوده اند و چه بسا بارها شکست خورده اند و یک بار موفّق شده اند. شکست های پیاپی زمینه ی موفقیت های بزرگ است و پیروزی بدون شجاعت ، هرگز به دست نخواهد آمد.