مدرسه ی چرب

          شاید تاکنون اسامی مدارس مختلفی را شنیده باشید که به خاطر یک طرح ، نام دومی برای خود انتخاب کرده اند و یا به یک نام دیگر مشهور شده اند، امّا شاید نام مدرسه ی چرب را نشنیده باشید.

          منظور ما از مدرسه ی چرب ، مدرسه ای نیست که به خاطر یک طرح تولیدی ، چربی و روغن ، تولید کند. ممکن است کسی تصوّر کند که منظور این است که وضع معلّمان چنین مدرسه ای به علّت تدریس خصوصی خوب است و به اصطلاح نانشان در روغن افتاده است.

          امّا منظور ما این هم نیست. منظور ما از مدرسه ی چرب مدرسه ای است که از نظر زمان کار ، در ساعتی قرار دارد که برخی از کارکنان ادارات آموزش و پرورش می توانند در آنجا اضافه کار و تدریس داشته باشند. برنامه ی هفتگی در چنین مدارسی به هیچ وجه با اصول مدیریّت سازگاری ندارد. ساعات درسی در برنامه ی این مدارس ، بسیار خرد می شود و تعداد معلّمان و دبیران ، بی جهت افزایش می یابد. ساعات کار دبیران از 4 ساعت و 6 ساعت گرفته تا ساعات بالاتر تنظیم می شود. درسی که یک دبیر از نظر زمانی می تواند آن را در همه ی کلاس ها تدریس کند ، به چندین نفر واگذار می شود. ساعات دبیران موظّف و متخصّص ، بدون هیچ ضرورتی کم می شود و در عوض برخی از کارکنان اداری که عموماً تخصّصی هم ندارند ، تدریس آن درس را به عهده می گیرند.

          امّا ماجرا به همین جا خاتمه پیدا نمی کند. برخی از این کارکنان اداری ، بالاتر از ساعات مجاز ، در مدارس اضافه کار دارند و از آنجا که کار آنان جنبه ی قانونی ندارد ، بدون ابلاغ ، وارد این مدارس می شوند.

          باز هم ماجرا ادامه دارد. برخی از این کارکنان ، معمولاً تدریس درس هایی را به عهده می گیرند که در صورت غیبت و عدم حضورشان ، آب از آب تکان نمی خورد و صدای اعتراض هیچ پدر و مادری بلند نمی شود. نمی خواهم اسم درس به خصوصی را ذکر کنم ، امّا مسأله را به عبارت دیگر بیان می کنم. آنان معمولاً درس ریاضی و علوم تجربی و زبان و عربی را تدریس نمی کنند. زیرا به محض غیبت و عدم حضور در چند جلسه ، مورد اعتراض اولیای دانش آموزان واقع خواهند شد.

          البتّه یکی از سیاست های آنان این است که اگر از طرف یکی از کارکنان این مدارس ، مورد اعتراض قرار بگیرند ، با بهانه های مختلف قصد جابجایی او را به مدارس دیگر خواهند نمود تا راحت تر بتوانند به تخلّفاتشان ادامه دهند.

          امیدوارم که با مفهوم مدرسه ی چرب به خوبی آشنا شده باشید.

علیرضا میزانیان

شعری از صفای اصفهانی

تجلّی گه خود کرد خدا دیده ی ما را

در این دیده در آیید و ببینید خدا را

خدا در دل سودا زدگانست ، بجویید

مجویید زمین را و مپویید سما را

گدایان در فقر و فناییم و گرفتیم

به پاداش ، سر و افسر سلطان بقا را

بلا را بپرستیم و به رحمت بگزینیم

اگر دوست پسندید ، پسندیم بلا  را

طبیبان خداییم و به هر درد دوائیم

به جایی که بود درد ، فرستیم دوا را

ببندید در مرگ و ز مردن مگریزید

که ما باز نمودیم در دار شفا را

گدایان سلوکیم و شهنشاه ملوکیم

شهنشاه کند ، سلطنت فقر ، گدا را

حجاب رخ مقصود ، من و ما شمایید

شمایید مبینید من و ما و شما را

«صفا» را نتوان دید که در خانه ی فقرست

در این خانه بیایید و ببینید صفا را

"سفینه غزل" صفحه 2

سیّد ابوالقاسم انجوی شیرازی