تبليغاتX
کتاب های رایگان - مقالات
فرهنگی ، اجتماعی ، آموزشی

علل دین گریزی جوانان

 

          دین گریزی ترکیب نادرستی است. این ترکیب ، ساخته و پرداخته ی ذهن کسانی است که فرا فکن هستند و دوست دارند همیشه تقصیرها را بر گردن دیگران بیاندازند. این عنوان برای این طرّاحی شده است که به پدیده ی کم رنگ شدن عقاید دینی و مذهبی در جوانان نگریسته شود. کسانی که با تعلیم وتربیت اسلامی آشنایی مختصری داشته باشند ، می دانند که دین ، امری فطری است و با فطرت و طبیعت انسان سازگار است و بلکه انسان فطرتاً خداجو و دین گرا است. انسان موجودی است ستایشگر. تحقیقات باستان شناسی نیز این مطلب را به اثبات رسانده است که انسان ها از زمان های بسیار دور خداپرست و یکتاپرست بوده اند و انحراف از خداپرستی و یکتاپرستی بعدها به وجود آمده است. در هر عصر و دوره ای از تاریخ ، شرایطی به وجود آمده است که مردم ، در این زمینه ، دچار انحرافاتی شده اند. وقتی دین ، امری فطری باشد ، چگونه ممکن است که انسان از امری که مطابق با فطرت او است ، گریز داشته باشد؟! البتّه گاهی گریز از دین دیده می شود ، امّا اگر نیک بررسی شود ، معلوم می شود که آن چه مورد گریز واقع شده ، عوامل غیر الهی بوده است.

         در اینجا قصد نداریم وارد مباحث علم کلام جدید شویم و نظریّات ماتریالیست ها  را در این مورد بررسی کنیم. امّا آن چه به ذهن می رسد این است که چرا سازندگان این عنوان ، جوانان را مورد حمله ی خود قرار داده اند؟! شاید شگرد خوبی باشد که گروهی را متّهم کنیم و به سادگی تقصیر را به گردن آن ها بیاندازیم. واقعیّت این است که مشکلات اجتماعی و فرهنگی یک جامعه محصول عوامل بسیاری است که با متهم کردن یک قشر و گروه نمی توان نتیجه گیری مطلوب از آن به عمل آورد. بهتر است به جای این تعبیر بگوییم "علل کم رنگ شدن عقاید دینی و مذهبی در افراد جامعه" .

          همان طور که گفته شد ، انسان از فطرت خود نمی گریزد و از طرف دیگر این مسأله فقط به جوانان اختصاص ندارد. آسیب شناسی پدیده ی کم رنگ شدن عقاید دینی و مذهبی  را در جامعه می توان به صورت ساده تری مطرح کرد ، بدون این که عوامل دیگر این مسأله را نادیده گرفت. کمی به خودمان نگاه کنیم. آیا ما الگوهای خوبی برای افراد جامعه هستیم؟ آیا ما توانسته ایم الگوهای شخصیّتی مناسبی به جامعه معرّفی کنیم؟ آیا پیامبراسلام (ص) را که خدا در قرآن او را الگوی نیکو معرّفی می کند ، شناخته ایم و به دیگران شناسانده ایم؟ آیا رفتار ما با گفتارمان یکی است؟ آیا تفاوت رفتار و گفتار ما باعث گریز دیگران از ما و در نتیجه گریز از دین نمی شود؟ این مسأله را خداوند در قرآن مطرح می کند و قرآن پژوهان ، نیک می دانند که خداوند تفاوت در گفتار و کردار را در مورد اهل ایمان مورد سرزنش قرار داده است. اینجا است که به یاد آن شعر معروف می افتیم که:

اسلام به ذات خود ندارد عیبی           هر عیب که هست از مسلمانی ما ست

 

علیرضا میزانیان

 

لطفا" جهت دریافت

کتاب های رایگان کمک درسی عربی راهنمایی

 و دبیرستان به اين آدرس ها زیر مراجعه کنید.

 

http://mizanian.blogfa.com

 

http://arabicebook.persiangig.com

 

+ نوشته شده در  86/01/17ساعت 7:30  توسط علیرضا میزانیان  | 

شعری از دکتر ابوالحسن علی آبادی

 

اینجا چه خبر بود که کس را خبری نيست؟

از شوق دل و خنده ی لب ها اثری نیست؟

 

اینجا که گذر کرد که جای قدمش سوخت؟

جز آهی و اشکی ، اثر از خشک و تری نیست؟

 

بیداد خزان را ، که صلا داد که در باغ

آه سحری هست و نسیم سحری نیست

 

این باغ  ، پر از نعمه و گل بود سحرگاه

اینک شب تارست و در آن برگ و بری نیست

 

از خرمن گل ، سوخته برگی دو سه بر جاست

وز بلبل دلسوخته ، جز مشت پری نیست

 

بر خلق نظر دارم و بینم که به هر سوی

جز پای به ره مانده و شوریده سری نیست

 

ای وای که اینجا همه بیدادگرانند

داد از که توان خواست ، اگر دادگری نیست

 

فریاد ، که فریاد رسی نیست که پرسد

اینجا چه خبر بود که کس را خبری نیست؟

 

به نقل از مقدّمه کتاب "سفینه غزل"

از سید ابوالقاسم انجوی شیرازی

 

 

+ نوشته شده در  86/01/13ساعت 9:24  توسط علیرضا میزانیان  | 

نظری بر جشنواره های الگوهای برتر تدریس

          شکّی نیست که برگزاری چنین جشنواره هایی می تواند خاستگاه فعّالیّت های نوآورانه و خلّاق در معلّمان باشد. ظاهراً هدف اصلی در این جشنواره ها ، ارتقای کیفیّت آموزشی باید باشد. نو آوری های آموزشی باید درخدمت ارتقای کیفیّت آموزشی باشد. هنگامی که کیفیّت آموزشی ارتقا یابد ، قطعاً به راهکارهای کاهش افت تحصیلی و حلّ مشکلات دانش آموزان بازمانده از تحصیل و ترک تحصیل ، دست می یابیم. مسأله ی مهم در این جشنواره ها این است که تدریس عملی یک معلّم در جشنواره ، با تدریس عملی او در کلاس درس تفاوت بسیار دارد. اگر یک معلّم ، خود را معلّمی موفّق می داند و اعتقادش بر این است که شیوه ی تدریس او و طرح درس او در بهبود فرآیند یادگیری و آموزش دانش آموزان مؤثّر است ، باید همان روشی را که در کلاس عادی خود انجام می دهد ، اجرا کند.

          معلّمی که در کلاس عادی خود از رایانه و نرم افزار استفاده نمی کند ، فقط به خاطر کسب امتیاز ، نقش بازی می کند. واقعیّت این است که شرایط یک کلاس عادی با محیط کلاس در جشنواره ، بسیار متفاوت است. وجود دانش آموزانی مؤدّب ، زرنگ و باهوش و با تعداد محدود ، فضای متفاوتی ایجاد می کند. در یک کلاس عادی ، تعداد دانش آموزان ، در برخی موارد به بیش از چهل نفر می رسد و همه نوع دانش آموز از نظر درسی و تربیتی و اخلاقی در بین آنان یافت می شود. عوامل مخلّ کلاس معمولی ، غالباً بسیار بیشتر از کلاس جشنواره است. به هر حال ، تدریس یک معلّم در جشنواره نباید اجرای یک نمایش جهت کسب امتیاز باشد ، بلکه باید واقعاً بر اساس اعتقادات او و کارآمد بودن و نتیجه بخش بودن اعمال او  در کلاس درس باشد.

          از طرف دیگر ، تاکنون مثمر ثمر بودن و یا غیر مفید بودن این جشنواره ها به طور جدّی مورد پی گیری کارشناسان قرار نگرفته است. تنها چیزی از گوشه و کنار می شنویم این است که فیلم های ضبط شده از تدریس همکاران در فلان آرشیو موجود است و صد البته کمتر کسی موفّق به بازبینی آن ها می شود. ضمناً تدریس این همکاران باید در جلساتی مورد نقد کارشناسان و داوران جشنواره قرار بگیرد تا موارد مثبت و منفی آن برای معلّمان بیشتر آشکار شود. شاید هم ، راهکارهای مناسب دیگری برای حل مشكلات شیوه های تدریس برتر وجود داشته باشد که با هزینه های کمتر ، بتوان نتیجه های بیشتر و بهتری از آن به دست آورد.

 

علیرضا میزانیان

 

لطفا" جهت دریافت

کتاب های کمک درسی عربی  راهنمایی

 و دبیرستان به آدرس ها ی زیر مراجعه کنید.

 

http://mizanian.blogfa.com

 

http://arabicebook.persiangig.com

 

 

+ نوشته شده در  86/01/01ساعت 7:9  توسط علیرضا میزانیان  | 

تحقیقات و تألیفات تقلّبی در آموزش و پرورش

          سال ها پیش ، شیوه ی امتیاز دادن به تألیفات معلّمان و کارکنان آموزش و پرورش ، به این شکل بود که هر کس که تألیفی داشت ، باید آن را از طریق اداری به کارشناسی گروه های ممتاز در وزارت آموزش و پرورش ارسال می کرد. یکی از بزرگ ترین امتیازات این روش این بود که هیچ شخصی نمی توانست تألیف دیگران را کپی کند و آن را برای بار دوم به کارشناسی گروه های ممتاز ارائه کند.

          امّا سال ها بعد ، وزارت آموزش و پرورش ، این شیوه را تغییر داد و این مسؤولیّت را بر عهده ی سازمان های آموزش و پرورش در استان ها قرار داد. پس از مدّتی ، این مسؤولیّت بر عهده ی آموزش و پرورش نواحی و مناطق گذاشته شد. این تغییر روش باعث شد که افراد متقلّب ، یک تألیف و تحقیق را در یک استان ، به دوستان ارائه دهند و از دوستان خود تحقیق دریافت کنند و امتیاز بگیرند. از طرف دیگر ، دسترسی به اینترنت ، زمینه را برای متقلّبان فراهم کرد ، به خصوص که آموزش و پرورش نظارتی در این زمینه انجام نمی دهد. برخی تحقیق و تألیف دیگران را از اینترنت دریافت می کنند و به اسم خود برای کسب امتیاز ارائه می کنند. جالب اینجاست که آموزش و پرورش در صورت اطلاع از این گونه موارد به صورت گزینشی عمل می کند. یعنی در مواردی ، هیچ عکس العملی نشان نمی دهد ، هر چند دلایل قانع کننده ای براثبات مطلب باشد. پیشنهاد می شود که وزارت آموزش و پرورش ، برای حفظ قداست قلم و تألیف و نویسندگان واقعی ، شیوه ی ارزیابی آثار را به شیوه ی قبلی تغییر دهد.

 

علیرضا میزانیان

 

لطفا" جهت دریافت

کتاب های کمک درسی عربی  راهنمایی

 و دبیرستان به آدرس ها ی زیر مراجعه کنید.


http://mizanian.blogfa.com


 

http://arabicebook.persiangig.com

 

+ نوشته شده در  86/01/01ساعت 7:8  توسط علیرضا میزانیان  |